Dayan...

Bir burkaç gibi dönüp duruyor beynim. Yüreğim anlamsız bir hissizlik içinde duruyor. Her şey olması gerektiği gibi olmalı yolunda sancılı bir dönemeçteyim şu sıralar. Aklım ve de fikrim ve de bedenim garip sanrılara sarmalanmış durumda. Eskiden olsa bu hallerimde melankolik bir romantizm içinde kasıp kavrulurdum. Ama şimdi... Halim de bir garip... Durup atamıyorum kendimi o melankolik melodram içine. Güçlü durasım var her ne olursa olsun. Güçlü ve ayakta. Güçlü ve kendim olarak.


Bir dönemeçte hayatım farkındayım bunun. Ve bir o kadarda uyuşmuş haldeyim. Birşeyler olmak üzere olduğunu fark et ve öylece dur. Nasıl bir durum anlayamıyorum. Ama artık öğrendim biliyorum. Yakındır öğrenmem bu durumun ahvalini ve de nihayetini. Ah hayatım, yamalı bohçam,hazin kuşum. Derdimin özü, gözümün nuru. Olacak herşey... Dayan... Geçecek hepsi... Dayan... Olması gerekenler olacak birer birer... Dayan...