Susuyorum

Nasıl gidecek bütün bunların hepsi? Gitmesi gerekiyor mu? O da ayrı bir boyut tabi. Durup durup düşünüyorum son zamanlarda. Durup düşünüyorum yaşanan onca şeyi. Yaşadığım onca yanlızlıkları. Dört başı mamur hayallerimle hem hal oluşumu. Şarkılar, insanlar, yanlızlık, sessizlik, çalışmak, çalışmak... Artık hiç birisi teselli olmuyor halime. Bir durup bakış hali içindeyim işte. Bakıyorum... "Ne şahane ya!" diyorum. Ağzımdaki şeker tadının zevkini yaşıyorum. Ama sonra... Susuyorum... Biliyorum. Olmayacak şeyler bunlar deyip yürümeye devam ediyorum. İnsanlardan kaçmak adına otobüslere bile binmiyorum. Yürüyorum. Yürüyor ve yine yürüyorum. Kısır bir döngü içinde kıvrılıp duruyorum. Kımıldanıp duruyorum. 

Giriyorum sohbet programlarına. Konuşuyorum insanlarla. Sonra bir bakıyorum. Kelimelere verdiğimiz anlamlar bile birbirinden farklı. Birbirinden anlamsız denecek kadar uzakta. Kimseyle buluşamıyorum artık. Yıllar önce yaşça benden büyük biriyle tanışmıştım. Ve bir yoksunluk, bir boşvermişlik halindeydi. Konuştuk. Sohbet ettik. Zamanı gelince anlarsın beni demişti. Şimdi sık sık onu anıyorum. Sanırım zamanı geldi ve ben onu anlamaya başladım. Böyle böyle mi oluyor insan? Böyle böyle mi büyüyüp olgunlaşıyor. Halbuki hep olgunlaşan şeylerin ölgünleştiğini düşünürüm. Sanırım hep değil. Son zamanlarda böyle düşünmekteyim. Sancılı bir dönem galiba yaşadığım. 

Bakıp sadece anlık birilerine sahip olmak. Ya da birilerinin bana sahip olması fikri uzak bir düş gibi geliyor bana. Sanki benim dışında bir benin yaşadığı deneyimler. Hala birilerini beğeniyorum. Hala birilerine bakıp "Ulan!" deyip içimden. Susuyorum. Çünkü biliyorum. Bir bedenle devinmek. Onunla iletişime geçmek dünyanın en kolay gibi görünen en zor işi. Çünkü biliyorum ki kimse kimseye kendini açmıyor hiçbir zaman. Nerden mi biliyorum. Kendimden. Dokunmaya, ruhu okşama hazır olduğum anlarda bile hep bir geri duruş halim var. Korunmacı annenin getirmiş olduğu kalkanlar. Sanırım mücadele etmeksizin, avuçlarıma içine sıcacık bir kalp konsun istiyorum. Yeterince mücadele ve zorluk yaşadım diye düşünüyorum galiba. Pat diye düşüversin payışa düşen neyse diye bekliyorum.

Şimdi kalkıp banyo yapacağım. Sonra çay için Fikret Kızılok'un "Farketmeden" parçasını dinleyeceğim. Sonra yatıp uyuyacağım. Zira yarın Pazartesi ve kalkanlarını giymiş güçlü Savurgan olma zamanı. Yine insanların o anlamsız oyunlarını görme zamanı.

http://www.youtube.com/watch?v=7wOOhU0Lzo8

Bir İhtimal Daha Var / Have A Contingency More

13 Mayıs 2012 Bu tarih aslında Türkiye’de “Anneler Günü” olarak kutlanıyor. Evet doğru. Bir gün öncesinde annemin yanına gidip kutladım aneminde anneler gününü. Maddi olanaksızlarım yüzünden hediye alamamış olmanın burukluğunu yaşamış olsam da yapacak bir şeyim yok gibi. Bunu zaten o da biliyor. Yüreklidir benim annem. Yürekli ve dirayetli… Sanırım büyüdükçe anlaşılıyor annelerin çocuklarına olan ilgileri ve bu ilginin nedenleri. Yirmili yaşlarımı yaşarken abarttığını düşünürdüm hep. Neden bu kadar titizlenip bu kadar üzerimize düşüyor diye düşünüp gereksiz bir olduğunu düşünürdüm. Sonradan sonraya anladım ki asıl abartan benmişim. J Yaşadıkça öğrenilen onca şey içinde bu da oluverdi işte. Anneler aslında hiç abartmazlar. Çünkü sevgi selleri içinde yaşarlar. Bazen ölümü düşüyor aklıma. Ve hemen uzaklaşıyorum. Çünkü ruhum acıyor. Allah yardımcımız olsun.

May 12, 2012 This date is actually in Turkey, "Mothers Day" is celebrated. Yeah right. I celebrated my mother went to my mother the day before the day of the mothers. Although I did not receive gifts because of financial difficulties being experienced frustration as I have nothing to do. You already know it. The brave my mother. Hearted, and wiser ... I think the reasons for this interest grows, and their interest in the children of mothers who understood. Always lived in my early twenties I thought I was exaggerating. Why is it so unnecessary to think he would think that falls on us. Later I realized that after I'm all real exaggerated. This also happened in so many things learned here to Eternity. No excess in fact does not make mothers. Because they live in a flood of love. Sometimes I think of death is falling. And right away. Because it hurts my soul. God help us.

Asker Günlüğü / Soldiers Diary

Asker Günlüğü 

Herşey bir anlama kavuşuyor yavaş yavaş. Farkındayım. Herşey benim istediğimden daha yavaş oluşuyor. Yüreğim sabırsız... Serseri bir mayın gibi. Olmasını istediklerinin sancılı durağanlığında belli belirsiz tedirgin. Her an biraz daha yaklaşıyor. Ya da Her an biraz daha umutsuztluğun kıyısına gidiyor. Bazı şeyler bu kadar uzak, bu kadar umarsızken nereye varır bilinmezi hayatımın. Halbuki bazı istekler çok basit. Bazıları ise çok uzak. Varsın yolum kendi sonuna doğru aksın. Aslında biliyorum. Herşeyin sonu başlangıç noktasında. Bir halka gibi son ve başlangıç aynı noktada buluşuyor. Bunlara rağmen herşeyi en baştan yaşamaya pür devam...

Soldiers Diary

Everything is slowly are getting an understanding. I know. I made ​​everything slower than I want. My heart impatient ... Such as a loose cannon. Wanted to be vaguely uneasy stability of painful. Every moment is approaching a little bit more. Or, at any moment is going to coast a little more desperation. Some things so far, it does not hit until the unknown of where my life leads to. However, some very simple requests. Some are very remote. Their 're my way towards the end of the axle. In fact, I know. The starting point of the end of everything. At the same point as the last and the beginning of a public meeting. Nevertheless, everything from the beginning continue to live a pure ...

Bir Demet Yasemen / A bouquet Yasemen

Hazmı zor zamanlar yaşıyorum. Hazmı zor anlar. Ama biliyorum hazmedeceğim bunu da. Biraz zaman alacak, biraz göz yaşı dökmek biraz çırpınmak zorunda kalacağımı ama olacak. Yazarında dediği gibi hayat akan bir su. Bulansa da akmaya devam edecek. Kırıklarımı devşirdiğim zamanlarda gelecek. Ha yalnız ha değil. Ama şimdi değil. 

I'm having a hard time with digestion. Hard time to digest. But I'll cross this too. Will take some time, I'd have to fuss a little bit but I will shed tears. As the author says, with a flowing water of life. Although Fuzzy will continue to flow. I'm gonna beat that will come in sadness. Either alone or not. But not now.