Oluyor...

Yine kılıçlarını kuşanıyor gönül. Yine olması imkansız duaların amininde sessizce dudaklarını kıpırdatıyor. Yine gönül bir bakış için ölüp bitiyor. Olur mu böyle demeyin. Ne olur demeyin. Oluyor işte... Oluyor... Ama artık bir farkla oluyor bütün bu yaşananlar. Artık sanki bu anlar yüreğimin ızdırap anları olmaktan çıkmış gibi. Evet yine yürek istiyor koklamak, yine istiyor.. ama sanki daha farklı istiyor. O eski tadın eski şahikası yok.

Hazır Gibi...

Dün akşam erkenden yatağın içine girdim. Sanırım depresyon belirtisi olarak görmem gerek bu durumumu. Sabaha kadar deliksiz uyudum. Bir sürü rüya gördüm. Bir çoğu şuan aklımda değil. Anlamlı anlamsız bir sürü rüya. Sabah gözlerimi açtım. Ve birşey fark ettim. Uzun zamandır susturmayı başaramadığım bir sürü ses artık kulağımda çınlamıyordu. Birşeyler olmuştu ben rüyadayken. O sessizliğin getirdiği dinginlik gerçekten güzeldi. Soğuk olmasına rağmen güne gerçekten dinç ve azimli uyandım. Uzun zamandır ilk defa. Uzun zamandır zorunluluğun getirdiği mecburiyetle yaptığım herşeyin artık o en eski anlamlarına kavuştuğunu gördüm bu sabah.

Niye Olmasın:)

Üşüyorum... Bugünlerde çok üşüyorum. Hasta olmanın belirtileri belkide. Hiçte hasta olmak istemiyorum. Lakin yapacak birşey yok gibi. Hastalığın kolları sinsice sarıyor beni. Bunu hissediyorum. Kim bilir belki hasta olmayı istiyorumdur da bunun farkında değilimdir. Evet olabilir bu. Belkide biri benimle ilgilensin diye hasta olmak istiyorumdur. Kim çözebilmiş ki insan oğlunun aklının sınırlarını ve sırlarını. Bir gün bir derste hocam; "Aslında insan, onu tanıyan insanların bütününden ibarettir. Her insan tek bir kişiye tüm kişiliğini göstermez" demişti. Düşündükçe haklı buluyorum kendisini. Düşündükçe...

Mağrur ama Emin...

Mutlusunuz ve siz bunun farkında bile değilsiniz. Artık farkına varın bu mutluluğun. Güneş sizin doğuyor. Gece sizin için oluyor. Sizin için oluyor şu yağmur, şu kar, şu fırtına. Artık ne olur. Görün... Mutlu olun.

Ey Hayat Sen Şavkı Sularda...

Bir zaman...
Biz zaman...
Sonrası, geçti...
Düşünce acıyan dizimi öpen annemin sözüydü geçti...
Hayallerimin kırıklarından sonra gelendi geçti...
Akan göz yaşlarımı silerken aklıma düşendi geçti..
Ve sonrası geçişiydi hayatın. kabule hazır ya da değil...

Yeni Yıl Yeni Yıl Yeni Yıl Herkese Kutlu Olsun

Bir yılı daha geride bıraktık. Sessizce... Gitti bir yıl daha. Artık yılların ne kadar garip bir şekilde hızlı gittiğine şahitlik ediyorum. Bu zaman denen kavram bazen gerçekten beyin burkan bir burkaç olabiliyor.