Benim Hikayem / My Story

En başından mı yazmak gerekir hikayeyi? Öyle girdap dolusu olmayan hayatı. Ben buralardayım. Olmam gereken yeri çoktan kaybettim. Sadece bekliyorum bir köşede sessizce... Neyi ya da kimi beklediğim sorulmamalı. Bilmiyorum çünkü... Bildiğim sadece sessizce bekliyorum. O kadar...
Do you need to write the story from the beginning? It is not full of life swirl. I be around. I should have long ago lost my place. Just waiting quietly in a corner ... Do not ask what, or who would have expected. I do not know, because ... I know just waiting quietly. So ... What remains behind, where I will be arriving at the end? I do not know ... Yes I agree, this is my story. Cry at the end.

BENİM HİKAYEM
En başından mı yazmak gerekir hikayeyi? Öyle girdap dolusu olmayan hayatı. Ben buralardayım. Olmam gereken yeri çoktan kaybettim. Sadece bekliyorum bir köşede sessizce... Neyi ya da kimi beklediğim sorulmamalı. Bilmiyorum çünkü... Bildiğim sadece sessizce bekliyorum. O kadar... Geride neler kalıyor, ben sonunda nereye varacağım? Bilmiyorum... Evet kabul ediyorum bu benim hikayem. Sonunda gülememe ihtimalimin olduğu hikayem. Sonu acıklı biten bir fotoroman gibi... Yani ne prens prense kavuşuyor ne de sonsuza kadar mutlu yaşıyorlar. İşin garibi ortalıkta üvey annede olmamasına rağmen. İki uçta gidip gelen bir hayat. A şehrinden B şehrine gidip gelen araç içinde yol hesabı yapmaya çalışıyorum. Sonrası malum kitaplar kafama karışıyor. Kafam hayatıma...

Bugünlerde düşünüyorum elinde sadece hayatı olan biriyim sadece. Başkacada birşey yok... Ne garip içinde bir dünya insanın sağa sola koşturduğu durmadan el sıkılan bir düğün gecesinin hayali yok. Ne garip! böyle bir hayale sahip olamama yüreğimi hiçte açıtmıyor. Ben bunu biliyordum zaten diyorum sessizce. Bir kehanet gibi biliyordum. Yinede alıştım diyemiyorum. Ne kötü sonunun ne olacağını bil ama buna alışama... Sonra şarkılara sığın kendince. Şarkılar içinden hayallerinle dolu bir yaşam kur. Hayallerin esiri olmaksızın... Çünkü yaşamak o kadar güçlü bir damar ki. Şah damar gibi atıp duruyor ellerim arasında.

Yüreğimi sessiz bir dinlenceye bırakmak istiyorum. Sadece... Aslında ben yüreğinden kurtulmak istiyorum. Belki o zaman rahatlar hayatım. Belki o zaman yaşadıklarımın bir kısmı benden uzaklaşır. Görüyorum ki artık üzülmeyede halim kalmamış benim. Herşey olacağına varır hali var üzerimde. (sahi herşey olacağına mı varıyor? Evet kabul ediyorum artık kalbi bir kenara koymanın zamanı geldi. Artık kalbimle değil aklımla yaşamanın zamanı. İsterdim (ki hala istiyorum) bir insanı sevebileyim. Ama biliyorum ki ben bir insanı sevemeyeceğim. Çünkü bilmemiş yüreğim sevginin ne olduğunu. Pek çok şey öğrendim hayatımda ama demek sevmek bunlardan biri değilmiş. Artık insanları ve kendimi suçlamayı bir kenara bıraktım. Hatta hayat topramlarım üzerinden başka diyarlara sürdüm. Birilerini suçlamak birşeyler getirmiyormuş bana anladım. Değiştirmeyecek beni bildim.

Velhasıl merakım hep elimde olacak. Merak edeceğim yolda yürürken bir akşam vakti beyazlı sarılı ışıklarda yaşayan insanların hayatlarını. Evlerinin kokusunu. Merak edeceğim sevmek nasıl bir duygu. İnsanlara bakıp istemesemde umut edeceğim sevmeyi. En umutsuz olduğum anlarda bile. Gün kendini devirip yeni bir zamanın hallıne girmeye hazırlanıyor. Nihayet sonuna geldim. Yoksa başına mı?

my Story

Do you need to write the story from the beginning? It is not full of life swirl. I be around. I should have long ago lost my place. Just waiting quietly in a corner ... Do not ask what, or who would have expected. I do not know, because ... I know just waiting quietly. So ... What remains behind, where I will be arriving at the end? I do not know ... Yes I agree, this is my story. Cry at the end. The end of the novel as a tragic ending ... So what you are getting the prince in prince live happily ever after. Ironically, although around half-maternal. A life which came and went at both ends. B of A account the way in trying to make the city commuter vehicle. Post-known books mixed up my head. My head in my life ..

I think these days I am just in the hands of the only life. There is nothing else ... What a strange man in the world right and left hand non-stop chase of a bored, do not dream the night of the wedding. How strange! Inability to feel sorry for my heart with such a dream. I already knew it I say quietly. I knew as a prophecy. Still can not say I got the hang. Know what would be the end nor bad, but getting used to it ... Then seek refuge in his own songs. Exchange views in a life full of dreams. A prisoner of your dreams without the ... Because to live so strong that a vessel. like throwing my hands stands between the vessel.

I want to leave my heart in a quiet relaxation. Only ... In fact, I would like to get rid of his heart. Maybe it's time to relax, dear. Maybe it's time to go through with a part of the move away from me. I see that now languishing in my sympathy. Everything I'm wearing a revision would arrive. (really, everything will be arriving Is? Yes I agree it's time now to put aside the heart. Now my heart is not the time to live aklımla. I'd like (I still want to) love a man. But I know that I do not love a man. I do not know what love is my heart . Not to say I learned a lot in my life, but love was not one of them. now, an aside, I stopped blaming myself and the people. even the other realms of life I drove over the land. somebody does something to blame me, I understand. will not change me, I knew

It will be here always say, my curiosity. I will not worry while walking on the road wrapped in a white light, the people living their lives in nightfall. The smell of their house. I would wonder how it feels to love. I would hope people look at love. Even the most desperate moments, I was. Preparing to enter a new time to overthrow the settlement day itself. Finally, I came to the end. Or the head?