No mood to enter inside me stopped. Play and do not even have to say. He stopped to listen. This work up. Everything is so. What is required is not certain. Now what I need to have my mind on this issue I want to think about it, nor soul, nor my body. Let's find a way Now you want to last. This is the story you want to get a break.
HOŞÇAKAL
İçime girip durdu bir ruh hali. Çalıp söylemek bile yok. Durup dinlemekte. Bu kadar işte. Her şey bu kadar. Olması ne gerek belli değil. Artık olması ne gerek bu konuda onu düşünmek istemiyor ne aklım, ne ruhum, ne de bedenim. Artık bir şekilde bir son bulsun istiyor. Bu hikayenin bir sonu olsun istiyor. Yine benim içinde başlayıp yine benim içimde biten bu hikayenin bir son cümlesi olsun istiyor. İşte bu yazıda bu son cümleyi seslendirmek adına yazılıyor şuan. Şimdi bu tarihe geçirilip, içimdeki tüm sözleri çıkarıp yola devam isteğinin dayanılmaz ağırlığı dolayısıyla yazılıyor bu yazı. Umarım bir sondur bu. Bir son…
Nasıl anlatılır bilmediğim bir ruh haliydi seni görmüşlüğüm. Seni görüp bilmişliğim ise sonraya rastlar. Ama işte hayat bir şekilde karşılaştırmıştı bir yerde bir şekilde. O zamanda biliyordum. Şimdi de… olmazdı bu. Olmaması gerekirdi. Kafamın içine gerip yerleşmişliğin benimde bilmediğim bir zamana denk gelir. Hele yüreğime girmişliğin daha da bilinmezi yaşadıklarımın. Belki cinsel olarak dürtüldüğüm bir zamana. Her halin sen farkına varmadan çekti beni sana. Her halin... Şuan daha net görüyorum ki bu senin bana özel değil hayatındaki pek çok insana gösterdiğin yüzündü. Samimi olmak için ortaya koyduğun bir tarzdı. Artık bunu daha iyi anlıyorum. Anlıyorum da ne değişiyor orası meçhul. Yine aynı sancılı duraksamalar içinde. Yine aynı mı acabalar ile sarsılıyorum sessizce. Dokunmak için yanan ellerime sessizce sus diyorum yanında. Aman her neyse… Velhasıl nasıl usulca sokuldun bilemedim işte. Artık bilmekte pek mühim değil. Olacakların hayalini gerçeklerin izine teslim ettim bu sabah. Seni yine sana bırakıyorum sessizce. Yan odadaki kadar yakın olup bu kadar uzağa düşüyor olmak hala aklımın alamadığı bir giz. Artık bunu da sorgulamıyorum. Sadece oluruna bırakıyorum her şeyi olduğu gibi. Elimden geldiği gibi. Artık ne kadar oluyorsa o…
Sana laf sokmalarım, sana dokunmaya çalışmalarım hep bir umudun peşinden gitmelerimdir. Ümitlenmelerime bir yol göstermedir. Namuslu geçinen bir tayfanın en çürük yanını bu kadar ortaya koyması çok zor bir iş emin ol. Zor ve zahmetli. Hele seninle konuşurken duraksamalarda, aralarda içimden geçen kelimeleri bilsen o samimiyetin içinden bir an önce çıkıp gitmeyi istersin diye düşünüyorum artık. Her satır arasında içimden sana karşı geçen kelimeler. Bazen bunları içimden değil de sesli söyleyeceğim diye ödüm kopuyor. Duyup da tamamen hayatımdan çıkarsın diye içim titriyor. Satır aralarında, sana dediğim kelimeler sana ulaşmadan içimde kalıyor. Ve çok canımı yakıyor. Bunu anlatmam mümkün değil işte bu kelimeler ile. Henüz o hissin telaffuzu mümkün olmadı benim bildiğim lisanda. Başka lisanlarda belki vardır. Belki başkaları bunu anlatabiliyordur rahatça. Artık neyse ne.
İşin kötüsü (iyisi) ne biliyor musun? Hep hayatımda olacaksın. Hep yanı başımda. İki sokak ötemde. Ama hep bir dağ arkasında.. Sana karşı belki içimde bir şeyler hep yarım kalacak ya da yarı hissedilir olacak ama ben istiyorum ki artık bitsin bu içimdeki umutlanma halleri. Bitsin ve gitsin istiyorum. Evet bunu gerçekten istiyorum. Sana sessizce veda ediyorum. İçimdeki sözlerin hepsini çıkardım az önce. Bir bavula doldurdum. Yanımda şuan bavul. Birazdan, bu yazı bittiğinde… Tamamen yok olacağı yerlere göndereceğim bavulu. Bitecek… Belki öyle birden bire olmayacak ama bitecek.
Bana yaşattığın her şey için teşekkür ediyorum sana. Biliyorum seninle büyüdü yüreğim. Seninle belki hiç görmeyeceğim şeyleri gördü içim. En yakın dosta ihanet etmenin aslında o kadar da zor olmadığının farkına vardırdın bana. İnsan olmanın aslında birazcık acizlik olduğunu da öğrendim senin sayende. Bana öğrettiğin her şeyi kabul ediyorum. Bana gösterdiğin tüm parçalarımı kabul ediyorum artık. Biraz çürük yanlar onlar ama benim. Bunu öğrettiğin için sana minnet duyuyorum. Ayrıca bu konuda hiçbir suçun yok. Bilginde. Her şey benim içimde, dünyamda oluyor ve bitiyor. O yüzden suçluluk yanından bile geçmiyor senin. Beni ben yaptığın için, hayatıma kattığın renkler için teşekkür ediyorum. Tüm öğrettiklerini yüreğime alıp seni yüreğimden serbest bırakıyorum. Biliyorum ait olduğun yerde mutlu olacaksın. Bende bu mutluluğun için dua edeceğim her daim.
Ey .... Veda ederken sana. Hoşçakal diyorum sadece. Hoşçakal…
GOODBYE
No mood to enter inside me stopped. Play and do not even have to say. He stopped to listen. This work up. Everything is so. What is required is not certain. Now what I need to have my mind on this issue I want to think about it, nor soul, nor my body. Let's find a way Now you want to last. This is the story you want to get a break. Yet again I started in the last sentence in me wants to have an ending to this story. This article is written in the name of that last sentence now sing. Now this date is passed, all the words out of my inner desire to continue with this article is written so unbearable weight. I hope this is a final;. One last ...
I told I did not know how to read as an I see a soul. I do not see the difference if you own budgets. But it's a way of life compared the way in a place. I knew at that time. Now ... That would have been. Should not have. I 've come to settle in and out of my head at a time when I did not know. Especially to enter my heart go through with the unknown of. Maybe a time, be warned as sexual. You drew me to you without being aware of each state. Each of the state ... I see more clearly now that many people, this is your life, you showed me the face is not special. Behavior is revealed to be a friendly one. Now I understand it much better. It's also unknown what I understand, is changing. However, in the same painful pauses. I wonder if you quietly shattered with the same. I say shut up in silence next to my hands to touch the burning. Oh, whatever ... In short all did not know how to work quietly dismantled. Now you know not that it matters much. I dream of what would happen this morning delivered the facts permit. I leave it to you again, quietly. As far as it falls so close to the side in the room still can not get my mind a secret. And not question it anymore. Just leave it go for anything like that. As I will try. Now, what happens to it ...
Bites you, say, you always hope to touch my work is to go after. Hopes to show a way. A decent living on the rotten side of the crew, so be sure to put in place a very difficult job. Difficult and laborious. Especially duraksamalarda talking to you, in between the words myself a moment of intimacy before you knew it, I think you want to go out anymore. Myself against you, the last words of each line. Sometimes the voice will tell them she is not scared to death myself. My heart trembles as if you go out of my life completely. Between the lines, you stay inside of me I said words they reach you. And so my life is burning. She's not possible to tell it with these words. It was not possible pronunciation of the language I know that feeling yet. There are probably other languages. Maybe others can easily explain it. Anyway what is now.
Matters worse (better) You know what? Always going to be in my life. But my head always. 'S beyond the two streets. But always behind a mountain .. Perhaps something inside of me will always be against you, or half-half will be felt, but I want it over so that it now states that hope in me. It over, and I want to go. Yes, I really want it. I would like to leave quietly. You just took out all my inner tranquility. Filled a suitcase. Suitcase with me now. Soon, the end of this post ... send my suitcase and places would be destroyed completely. ... Maybe it will not end but will end abruptly.
He Gave me thank you for everything. I know that my heart has grown with you. I probably will not see things ever saw of me. The closest ally to betray the fact that it's not that difficult until you show. I learned that there are actually a little bit helpless human being thanks to you. I accept everything you taught me. I accept all the bits and pieces of me no longer showing. They are a bit flimsy, but my sides. I am grateful for this, you taught. Also does any of this crime. Scholars. It's all in me, and the ends are the worl. He does not even from so your guilt. For me, I'm doing, it adds color to my life thank you. I took all the teachings of my heart I leave my heart free. I know it'll be a happy place where you belong. I always pray for the happiness.
O .... Saying farewell to you. I say good-bye only. Bye ...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder